''Bunca Zaman'' Dokuma Resim Sergisi

Tarihsel süreçte anıtsal dokumalar, savaşların, zaferlerin ve önemli kişilerin temsil edildiği, toplumsal belleğin görsel taşıyıcılarından biri olmuştur. Bu sergide ise dokuma yüzeyi, büyük tarihsel anlatılardan sanatçının kişisel yaşantısına yönelir. Sanatçının kendisini ve yakın çevresindeki insanları konu alan portreleri, bireysel belleğin ve deneyimlerin parçalı bir anlatısını oluşturur.

Sanatçının bireysel belleğinde yer edinen imgeler, dokumanın yavaş, tekrara dayalı ve zamana yayılan üretim süreciyle yeniden biçimlenir. Fotoğrafın bir anı sabitleyen doğasına karşılık dokuma, bu anlık görüntüyü uzun süreli bir üretim ve yeniden yorumlama sürecine dönüştürür. Yüzlerin kimi zaman bütünlüğünü yitirerek karanlıkta belirsizleşmesi ve görüntünün eksiltilerek yeniden kurulması, hatırlamanın parçalı doğasına ve kişisel belleğin seçici niteliğine işaret eder.

Böylece sanatçı, kendi portreleri ve yaşamında yer alan insanların yüzleri aracılığıyla kişisel geçmişini yeniden yorumlarken dokumayı zaman, bellek ve temsil arasındaki ilişkilerin sorgulandığı bir ifade alanına dönüştürür.